جوشکاری فلزی التراسونیک با تصادف در 1830s کشف شد. در آن زمان ، هنگامی که انجام یک نقطه جوش الکترود جوشکاری به علاوه تست ارتعاش اولتراسونیک ، آن را پیدا شد که می توان آن را جوش داده شده حتی زمانی که هیچ جریان است به تصویب رسید ، بنابراین تکنولوژی جوشکاری فلز اولتراسونیک توسعه داده شد. اگر چه جوشکاری مافوق صوت قبل از آن پیدا شد, مکانیسم عمل بسیار روشن نیست تا کنون. این شبیه به جوش اصطکاک است ، اما تفاوت وجود دارد. زمان جوشکاری اولتراسونیک بسیار کوتاه است. دمای منطقه جوش محلی پایین تر از دمای تبلور مجدد فلز است. همچنین از جوشکاری فشار متفاوت است ، زیرا فشار استاتیک بسیار کوچکتر از جوشکاری فشار است. به طور کلی اعتقاد بر این است که در مرحله اولیه از فرایند جوشکاری اولتراسونیک ، مماسی ارتعاشات حذف اکسیدهای بر روی سطح فلز و باعث تکرار میکرو جوش ، تغییر شکل و تخریب از بخش بیرون زده از سطح خشن برای افزایش منطقه تماس و افزایش مساحت منطقه جوش. بزرگ, در همان زمان, دمای منطقه جوش افزایش یافته است, و تغییر شکل پلاستیک در منطقه از اتصال رخ می دهد.
در اثر فشار تماس ، جوشکاری نقطه ای تشکیل شده است که نیروی گرانشی اتمی را می توان از یکدیگر با نزدیک شدن. در حال حاضر, یک اصل به طور کلی پذیرفته شده از جوشکاری فلز مافوق صوت است به شرح زیر توضیح داد: هنگامی که جوشکاری مواد فلزی, جریان ارتعاش فرکانس مافوق صوت است که توسط یک ژنراتور اولتراسونیک تولید, و پس از آن مبدل با استفاده از اثر پیزوالکتریک معکوس برای تبدیل آن به انرژی ارتعاش مکانیکی الاستیک, و عبور از سیستم آکوستیک ورودی به اتصال است. تحت اثر ترکیبی از فشار استاتیک و انرژی ارتعاش الاستیک ، سطوح تماس از دو ابزار جوش داده شده باعث اصطکاک ، افزایش دما و تغییر شکل برای از بین بردن فیلم اکسید و یا دیگر پیوست های سطح ، و ایجاد اتم های فلزی بین رابط های خالص بی نهایت ، و در نتیجه ترکیب و انتشار ، عملا اتصال قابل اعتماد است.
