در وسایل نقلیه مدرن ، اعم از قطعات تزئینی بیرونی (مانند ضربه گیر ، گلگیر ، روکش چرخ ، جداکننده و غیره) ، قطعات تزئینی داخلی (مانند پانل های ابزار ، پانل های داخلی درب ، زیر داشبورد ، روکش های محفظه دستکش ، صندلی) صندلی ها ، نگهبانان عقب و غیره) یا قطعات کاربردی و ساختاری (مخزن سوخت ، محفظه آب رادیاتور ، پوشش فیلتر هوا ، تیغه فن و غیره) ، سایه قطعات پلاستیکی را در همه جا مشاهده می کنید. در حال حاضر ، مواد پلاستیکی کیلوگرم در اتومبیل های مدرن جایگزین مواد فلزی سنتی می شود که در ابتدا به 200-300 کیلوگرم احتیاج داشتند و اثر کاهش وزن بسیار برجسته است که این امر در صرفه جویی در مصرف انرژی و کاهش انتشار گازهای گلخانه ای از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. به عنوان مثال ، تعویض فلز توسط منیفولد ورودی پلاستیک اتومبیل می تواند باعث کاهش کیفیت 40٪ به 60٪ شود و مقاومت در برابر شفافیت سطح روشنایی سطح اندک است ، که می تواند عملکرد موتور را بهبود بخشد و نقش خاصی در بهبود راندمان احتراق ، کاهش سوخت داشته باشد. مصرف ، لرزش و کاهش نویز. طبق آمار ، دهها پلاستیک برای خودروها وجود دارد و میانگین مقدار پلاستیک در هر وسیله نقلیه 5 تا 10 درصد از وزن خودروها را به خود اختصاص داده است. با توسعه وسایل نقلیه سبک و گسترش پلاستیک های اتومبیل ، پلاستیک های اتومبیل مصرف دوچرخه در آینده بیشتر می شود.
دو نوع پلاستیک برای اتومبیل ها وجود دارد: یکی پلاستیک ترموستاتیک است که می تواند عملیات پخت معمولی را تحمل کند. دیگری ترموپلاستیک است ، که این قابلیت را دارد که پردازش آسان و سریع داشته باشد. از بین پلاستیک برای وسایل نقلیه ، 7 ماده پلاستیکی برتر و نسبت آنها تقریباً است: 21٪ برای پلی پروپیلن ، 19.6٪ برای پلی اورتان ، 12.2٪ برای پلی وینیل کلرید ، 10.4٪ برای کامپوزیت های ترموست و ABS 8٪ ، نایلون 7.8٪ ، پلی اتیلن 6 ٪
اتصالات پلاستیکی بخش مهمی از کاربرد گسترده آنها است. پلاستیک را می توان با اتصال ، اتصال یا جوشکاری مکانیکی به آن پیوست. اتصال چفت و بست برای همه پلاستیک ها مناسب است ، اما پرهزینه و پرتحرک است ، مفاصل بسته نشده را تشکیل نمی دهد و به عملکرد مناسب می رسد. باندینگ عملکرد عالی و اتصالات با کیفیتی را ارائه می دهد ، اما کار با آن دشوار است ، به آماده سازی دقیق مفاصل و سطح نیاز دارد و بسیار کند است و برای تولید انبوه مناسب نیست. جوشکاری اقتصادی ، ساده ، سریع و قابل اطمینان است و می تواند اتصالات با مقاومت استاتیک نزدیک به فلز پایه را تشکیل دهد ، بنابراین برای تولید انبوه مناسب است و به طور فزاینده ای در صنعت خودرو مورد استفاده قرار می گیرد. سطح فن آوری جوشکاری پلاستیک به یکی از شاخص های اندازه گیری سطح فن آوری تولید خودرو و سطح توسعه مواد جدید تبدیل شده است.
روش های مختلف جوشکاری پلاستیک برای صنعت خودرو
جوشکاری پلاستیک ها فقط به جوشکاری گرمانرم ها محدود می شود ، زیرا فقط گرمانرم ها می توانند در هنگام گرم شدن ذوب یا نرم شوند ، در حالی که گرماسخت ها هنگام گرم شدن نمی توانند نرم و اصلاح شوند.
جوشکاری هوای گرم مشابه جوشکاری گاز فلزی اکسیاستیلن است ، با این تفاوت که دومی توسط یک جریان گاز گرم با شعله باز گرم می شود. در فرآیند جوشکاری گاز داغ ، جریان گاز گرم از مشعل جوشکاری (دمای معمولی 200-300 درجه سانتیگراد ، سرعت جریان 60 L 60 L L / min است) و میله پر کننده و جوش در همان زمان گرم می شوند. هنگامی که سطح مواد به حالت چسبناک نرم می شوند ، میله پر کننده مداوم است. به جوش فشار دهید. مواد میله پر کننده همان ماده پایه است که معمولاً گرد (قطر آن در حدود 3 میلی متر) است و در هنگام جوشکاری صفحات ضخیم از جوش چند جوش استفاده می شود. یکی از مضرات میله های پرکننده دایره ای این است که حباب های توخالی به راحتی در جوش های متعدد در جوش به دام می افتند و در نتیجه باعث کاهش مقاومت می شوند که با استفاده از میله های جوشکاری مثلثی قابل حل است. مواد معمولی که می توانند هوای گرم جوش داده شوند شامل پلی وینیل کلرید ، پلی اتیلن ، پلی پروپیلن ، پلکسی گلاس ، پلی کربنات ، پلیوکسی متیلن ، پلی استایرن ، نایلون ، ABS و مواردی از این دست است. مهمترین مزیت جوشکاری گاز گرم قابلیت سازگاری (انعطاف پذیری) است که می توان از آن برای پردازش قطعات بزرگ و پیچیده با تجهیزات قابل حمل ساده استفاده کرد. جوشکاری هوای گرم برای سازه های نامنظم مناسب است ، اما کند است و کیفیت جوش تا حد زیادی به مهارت اپراتور وابسته است ، بنابراین به ندرت برای تولید انبوه استفاده می شود ، اما برای عملیات تعمیر مناسب است.
