1. فشار
فشار مناسب روی سطح جوشکاری اعمال می شود ، مواد جوشکاری از حالت الاستیک به پلاستیک انتقال می یابد و همچنین می تواند انتشار متقابل مولکول ها را ارتقا بخشد و هوای باقیمانده را در درز جوش بکشد و در نتیجه عملکرد آب بندی سطح جوش را افزایش می دهد.
2. زمان
باید یک زمان ذوب مناسب و زمان خنک کننده کافی وجود داشته باشد. هنگامی که قدرت گرمایش ثابت باشد ، زمان کافی نیست ، جوشکاری اتفاق می افتد. اگر زمان خیلی طولانی باشد ، جوش تغییر شکل می یابد ، سرباره سرریز می شود ، و گاهی اوقات در قسمت غیر جوش داده شده (تغییر حرارتی) ظاهر می شود. لازم است اطمینان حاصل شود که سطح جوشکاری گرمای کافی را برای دستیابی به حالت کاملاً مذاب جذب می کند تا اطمینان حاصل شود که مولکولها کاملاً پراکنده و ادغام شده اند. در عین حال ، برای دستیابی به استحکام کافی برای درز جوش ، باید زمان خنک کننده کافی تأمین شود.
3. مقدار ذوب
زمان ذوب گرما و قدرت گرما برای رسیدن به حجم ذوب مناسب ، اطمینان از همجوشی مولکولی کافی و از بین بردن پدیده جوشکاری مجازی ، تنظیم و تنظیم می شوند. علاوه بر سطح مهارت تجهیزات جوشکاری و عملگرها ، عوامل مختلفی از داخل یا هر جای پلاستیک بر کیفیت جوشکاری تأثیر می گذارد که باید به آن توجه داشت.
